Μια ιστορία

Ήταν καλοκαίρι του 1993 όταν επέστρεψα με την οικογένεια μου από το εξωτερικό

ξαναβρήκα τους παιδικούς φίλους τους συγγενείς , τους ομοϊδεάτες παλιών εποχών.
μια μέρα ο καλύτερος φίλος μου και κουμπάρος μου λέει,
δεν πάμε γήπεδο έχει super cup Παναθηναϊκός ΑΕΚ.
( ήξερε ότι μικρός υποστήριζα τον ολυμπιακό ενώ αυτός ήταν παναθηναικακιας)
και δεν πάμε του λέω , θα πάρω και τα παιδιά , (8 και 10 χρονών)
δεν θα έχει επεισόδια είπα, δεν είναι αγώνας πρωταθλήματος
πήγαμε λοιπόν στο ολυμπιακό στάδιο και κάτσαμε σε μια κερκίδα.
ήμασταν μέσα στους αεκτζήδες
πριν αρχίσει ο αγώνας σηκώθηκαν όλοι από τη μεριά που καθόμασταν
σαν να ήταν συνεννοημένοι και με μια φωνή γκάριξαν
γαμιεται ο Πάο στη λεωφόρο
και από απέναντι το ίδιο ξαφνικά και με μια φωνή
γαμιεται η ΑΕΚ και η Τουρκία
αυτή η ανταλλαγή συνθημάτων κράτησε κάμποση ώρα
τα παιδιά τρόμαξαν είδα κι έπαθα να τα πείσω ότι έτσι το κάνουν για πλακά
βλέπεις γνώριζαν καλά τα ελληνικά αλλά τέτοιο δεν είχαν ξαναδεί.
εν πέσει περιπτώσει αφού έμαθαν και άλλες πολλές βρισιές
ήρθε το ημίχρονο
ο κουμπάρος μου ο Γιωργής μου λέει
πάμε απέναντι εδώ έχει πολλούς κάφρους
και πήγαμε στην άλλη μεριά να κάτσουμε στους παναθηναϊκούς
αφού πήραμε αναψυκτικά βρήκαμε και καλύτερη θέση……
ξεκίνησε το β ημίχρονο
ένας από αυτούς που καθόταν πίσω μου έβριζε πολύ
χαβούζα σκέτη
νομίζω από αυτόν πρέπει να έμαθαν τα παιδιά μου όλα τα κοσμητικά
καμία φορά ζούσε τόσο το παιχνίδι που κλωτσαγε
όποτε σηκώθηκα και με άγρια φωνή του είπα
τι κλωτσάς ρε , δεν βλέπεις πως έχω και τα παιδιά μου εδώ
δεν φέρνεις και τα δικά σου παιδιά να ακούνε τη χαβούζα σου.
κάθισε κούρνιαζε και μετά από 5 λεπτά μου κτυπάει την πλάτη
και μου λέει
συγγνώμη φιλέ έχεις δίκιο παρασύρθηκα.
τελικό ο αγώνας έληξε 2-1 υπέρ του παναθηναϊκού
και για έμενα έληξε η επίσκεψη σε γήπεδο για 18 χρόνια τώρα.

διαβάστε και το επόμενο σχετικό άρθρο γαύροι χανούμια βαζελοι