με αγάπη η με "αραπη"

Την περίοδο μετά την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης, μεγάλες οικογένειες , καπεταναίοι, οπλαρχηγοί, και τσιφλικάδες, προσπάθησαν να κάνουν μικρά κράτη-τσιφλίκια μέσα σ ένα νεογέννητο πεινασμένο χώρο που του έμελε να γίνει η νέα Ελλάδα


Αυτοί κρατούσαν κλειστή τη σφαίρα επιρροής τους προκειμένου να διατηρήσουν τα προνομία που τους είχαν δώσει οι Οθωμανοί η που κατάκτησαν με τη λεβεντιά και το μαχαίρι, η ακόμα που καρπώθηκαν πολλές φορές με κλοπή, δόλο, εναντία στους ίδιους τους συμπατριώτες τους

Άλλοι πάλι ήρθαν από μάκρυνα μέρη με πόθο για προσφορά, για δόξα και για νέες ευκαιρίες

οι πρώτες δε ονομασίες κάποιων συνασπισμών ήταν, φιλορωσσικο, γαλλικό, και αγγλικό κόμμα

Κάτι σαν τα σημερινά κόμματα δηλαδή, με τα τσιφλίκια τους, τις επιρροές τους, τις διεθνείς διασυνδέσεις τους, και τα προνομία τους

Είναι το ίδιο σκηνικό 1821, 2011 με φατρίες που κουβαλούν σκυλιά δημιουργούν στρατούς, και ελεεινά ψάχνουν για δάνεια για να επιβιώσει το ίδιο καθεστώς που όπως και τότε είναι ένας διαρκείς εμφύλιος.

Κάθε ενωτική προσωπικότητα αναγκάστηκε να υποκλιθεί η να πεθάνει

Τις λίγες περιόδους πραγματικής ηρεμίας και συλλογικότητας (κάθισα 4 λεπτά σαν χαζός πάνω στο πληκτρολόγιο πριν γράψω τα παρακάτω και ντρέπομαι γι αυτό) έζησε αυτή η χωρά σε περιόδους δικτατορίας .

Βλέπεις η σύνθεση των απόψεων δεν ήταν η δεν μας άφησαν να γίνει το δυνατό μας σημείο και χαρακτηριστικό μας, και αυτό έγινε με πολλή μαστοριά και λίγο κόπο.

Για παράδειγμα παρακολουθώ τελευταία τι γίνεται στα μπλοκ, ιδιαιτέρα εκεί όπου οι αναγνώστες γράφουν τις απόψεις τους ελευθέρα και ανώνυμα

Αν προσέξει κάνεις όλοι έχουν απόψεις τις βροντοφωνάζουν κιόλας, αν τους βάλεις όμως μαζί σ ένα δωμάτιο θα σκοτωθούν, όπως βρίζονται μέσα στα μπλοκ.

όλοι μοιάζουν να κατέχονται από ένα δαιμόνιο που τους καθιστα υποτακτικούς σε κάποια πιστεύω

Η γενεσιουργός ιδεολογική τους μαστούρα απ ότι κατάλαβα προέρχεται από την εκκλησία,(όποιοι το εννοούν έτσι) το πασοκ, την νδ, το ΚΚΕ, τον σύριζα, το λαός την χρυσή αυγή, και μερικοί επαναστατημένοι εναντίων όλων των προηγούμενων

Αν δε, τους ρωτήσεις έναν έναν, θα σου πουν ότι μειώνοντας η και ακόμα σκοτώνοντας τους υπόλοιπους η χωρά θα ευημερήσει.

Το ελάχιστο κοινά αποδεκτό μοιάζει να είναι ανύπαρκτο σε αυτό το δείγμα συμπατριωτών μου.

Το κακό επιβεβαιώνεται με τραγικό τρόπο και το έζησα στο πετσί μου όταν την ιδία ιδέα και γραμμή εργασίας όπου την υποστήριζε Έλληνας συνάδελφος γινόταν κατακριτέα (τι μας λέει αυτός μωρέ;;;) αλλά όταν την έλεγε ξένος συνάδελφος γινόταν έγκυρη η καλύτερη και κοινά αποδεκτή.

Έτσι δηλαδή όπως φάγαμε τον Καποδίστρια και μας φόρεσαν ένα 17αρη να μας κυβερνά τον Οθωνα τον μακροβιότερο ξένο μονάρχη.

Έχουμε την μεγάλη ανάγκη να πιστεύουμε στην αρχαία Ελλάδα αλλά σπάνιοι είναι αυτοί που γνωρίζουν την ιστορία μας η αυτήν που ενστερνιστήκαμε και είναι το αρχαίο ελληνικό μεγαλείο (και εγώ ο ίδιος)

Επιθυμούμε διακαώς να δούμε τον επαναπατρισμό των μάρμαρων μας αλλά δεν κάναμε τις συνθήκες για να κρατήσουμε μαζί μας τα ιδία τα παιδιά μας που φεύγουν σαν τα μάρμαρα.

Πιστεύουμε εις έναν θεό πατερά παντοκράτορα, αλλά τον βρίζουμε όλη μέρα, θαμώνες των ναών είναι μερικές γριούλες. Όλοι ξέρουμε απ έχω κι ανακατωτά τα περισσότερα τροπάρια αλλά πολλοί λίγοι την ακρίβεια του λόγου του θεού.(σαν να κάνουμε παπαγαλία το λατινικό ευαγγέλιο)

Πάμε την λαμπρή στην εκκλησία γιατί είναι το έθιμο (11,45) και βαριόμαστε τις ψαλμωδίες που γνωρίζουμε παπαγαλία γιατί η κάθε φράση παίρνει 2 λεπτά να την "τραγουδήσει" ο κακόφωνος πάπας της ενορίας.

Βρίζουμε αυτούς που διαμαρτύρονται για τις καμπάνες της διπλανής εκκλησιάς, αλλά αν μέναμε εμείς διπλά θα πετάγαμε κανένα παπούτσι στο κεφάλι του νεωκόρου.

ορέ…. σαν πολλά αρνητικά δεν μαζευτήκαν σε τούτον δω τον τόπο;;

Μήπως να ξεκαθαρίζαμε ότι ο πρώτος βούρδουλας θα είναι για τον δικό μας πισινό;

Δεν υπάρχουν μυστικά , μπροστά θα πάμε μόνο η με αγάπη η με "αραπη".